وصایا

به‌لطف الهی و به امید پیروزی، عازم نبرد با دشمن کفر شده‌ام. عشق به شهادت و ترویج اسلام محمدی (ص) مرا به این راه کشانده است. منطق من، همان منطق شهداست: یاری اسلام عزیز، همان‌گونه که امام حسین (ع) نیاز به یاری داشت. آرزوی من پیوستن به لقاءالله است و پس از شهادت علی‌ابراهیمی، عهد کردم که اسلحه‌اش را بردارم و راهش را ادامه دهم. خدایا! شکر که به آرزوی رسیدم و امیدوارم هنگام شهادت، «فُزْتُ بِرَبِّ الْکَعْبَةِ» بر زبانم جاری شود

آنان که رفتند کاری حسینی کرده اند و آنان که مانده اند باید کاری زینبی کنند. پس شما ای زینبیان عصر پیام خون شهدا را به گوش دنیا برسانید و بگویید که شهید خونش را در راه آزادی از قید استکبار جهانی اهدا نموده پس اگر در برابر کفر سهل انگاری کنید مدیون شهدایید و باید جوابگو باشید

بارالها از زنده بودن و مردن می ترسم. از مردن می ترسم چرا که گناهانم بسیار است و آبروی پیش امیرالمومنین علی علیه السلام و ائمه اطهار ندارم و از زنده ماندن می ترسم چرا که هر روز گناهانم زیادتر می شود. پس ای خداوند متعال شهادت را نصیب من فرما تا نزد ائمه اطهار آبرویی داشته باشم.

آخرين پيام من اين است: 1- از قدرت خدا غفلت نكنيد و هميشه به ياد او باشيد. 2- از اسلام راستين تحت رهبري امام و ولايت فقيه و روحانيت متعهد و مسئول كه در واقع در استمرار تداوم حركت اولياء و انبياء مي كوشند دست نكشيد و از آنها پشتيباني كنيد. 3- به شايعات گوش فرا ندهيد كه اسلام هر چه ضربه خورده است از دست همين منافقين داخلي بوده است. 4- جوانان شبهاي جمعه دعاي كميل در مزار شهيدان يادتان نرود.

این دنیا گذرگاه است نه قرارگاه برای ماندن! بنابراین برا معنویات اهمیت قائل شوید و کمتر دنبال لذت زودگذر بروید. نکند در رختخواب ذلت و یا در غفلت و بی تفاوتی بمیرید که حسین (ع) در میدان نبرد و علی (ع) در محراب عبادت به هدف مقدسشان رسیده اند

پرواز به سوی خدا هدفی است که فرد مومن در جستوجوی آن است و آیا جز شهادت میتوان چیزی را یافت که به خدا نزدیک تر باشد؟ آیا شیرین تر و لذت بخش تر از شهادت لحظه ای است؟

عزیزان و همرزمان و دوستان خوبم همان قدر به شما بگویم که نگهداری از انقلاب مهم تر از بدست آوردن آن است، همان آرمانهایی که باعث پیروزی انقلاب اسلامی شده است. دور شدن از آنها نیز میتواند باعث به انحراف کشیدن و شکست آن شود، پس بر همه ما واجب است که پیرو خط رهبری بوده و هدف و یکپارچگی خود را حفظ کنیم، دل به وسوسه های شیاطین ندهیم چرا که شیاطین وعده کرده اند همه ما را گمراه کنند

حسین (ع) جان بار ها زیارت عاشورای تو را خواندم و دائما می گفتم ای کاش من با شما در صحرای کربلا بودم و از دین خدا و از تو ای وارث آدم (ع) و ای ثمره امیرالمومنین امام بر حق ، حمایت میکردم و در راه دفاع از آرمانهای مقدست می جنگیدم و جانم را خالصانه در راه تو فدا کرده و خون ناقابلـم را به پای درخت حیات بخش اسلام نثار می نمودم

خداوند را سپاس می گویم که مرا در این برهه از زمان به دنیا آورد و به من توانایی داد تا در صف جندالله قرار بگیرم. خمینی (ره) را درود می فرستم و او را از صمیم قلب دوست می دارم چرا که مرا آنچنان رهبری نمود تا به محبوبم الله رسیدم و آن گلوله و ترکشی که بدنم را پاره پاره می کند و مرا از این خاکدان پست رهایی می بخشد و به لقاء الله پیوند می دهد را دوست دارم

مادر جان تو در شب‌های تار زمستان کنار گهواره‌ام بیدار می‌ماندی و دست و قلم از توصیف مهرت ناتوان است. ای برادران، اگر شهادت نصیبم شد، جای مرا پیش پدر و مادر پر کنید و تسکین دلشان باشید، مخصوصاً به پدر زحمتکشم که برای روزی خانواده می‌کوشد کمک کنید.

زرق و برق دنیا مرا آزار می دهد و از مشاهده افرادی که خود را فدای آن می کنند و تمام حیثیت و ارزششان را به واسطه حب مال دنیا از دست می دهند. تنها چیزی که روحم را از این خستگی بدر می آورد آرزوی شهادت در راه خداست و بر این آرزوهایم ارجعیت دارد و نمازی نمی خوانم مگر آن که از خداوند طلب نمایم که مرگ مرا شهادت در راهش قرار دهد