مرگ هرگز ناامیدی نیست. کسانی که از مرگ می‌ترسند و از رفتن به جبهه پرهیز می‌کنند، در واقع مرگ را نابودی و فنا می‌دانند، هرچند به ظاهر مسلمان باشند.

پس ای برادر مسلمان! اگر می‌خواهی به قرآن عمل نمایی، اگر در طلب مقام و منزلت جاودانی هستی، بیا از قرآن درس جهاد در راه خدا را بیاموز. از بزرگ‌آموزگار کلاس شهادت، اباعبدالله الحسین (ع)، درس ظلم‌ستیزی و مبارزه با کفر و ستم بیاموز و امداد خدایی را در جبهه‌ها ببین.

خانوادهٔ گرامی! پدر عزیز! هرگز از شهادت من نگران و ناراحت نباش، زیرا که مرا از دست نداده‌ای، بلکه مرا به دست آورده‌ای. امیدوارم در صف صابران راه خدا باشید.

ای مادر عزیز! به برادر کوچکم درس جهاد و آزادمنشی بیاموز تا در آینده آزادمردی به بار آید.

ای حسین! ای سرور آزادمردان جهان! بارها زیارت عاشورای تو را خواندم و آرزو می‌کردم که کاش در کربلا بودم و از دین خدا و امامش حمایت می‌کردم و در این راه شهید می‌شدم، چرا که اگر شصت سال عبادت و راز و نیاز می‌کردم، به اندازهٔ مقام شهید منزلت و جایگاهی نداشتم.

ای حسین! ای سرور آزادمردان جهان! بارها زیارت عاشورای تو را خواندم و مکرر می‌گفتم: ای کاش من با شما در صحرای کربلا بودم و از دین خدا و از تو، ای امام برحق، حمایت می‌کردم و در راه دفاع از آرمان‌های مقدست می‌جنگیدم و جانم را خالصانه در راه تو فدا می‌کردم.

آخر این جهان چه فایده‌ای دارد؟ مگر اینکه آن را در راه خدا و در رکاب همرزمان و یاران فداکار و متعهد و باایمان از دست بدهم. البته بدانید که مرگ هرگز نابودی نیست؛ کسانی که از مرگ می‌ترسند و از رفتن به جبهه پرهیز می‌کنند، در واقع مرگ را نابودی و فنا می‌دانند.