تولد در خانواده‌ای کشاورز و نام‌گذاری محبت‌آمیز

در سال ۱۳۴۹، در روستای رودبست، در خانواده‌ای کشاورز و زحمتکش، نوزادی دیده به جهان گشود که چشم پدر و مادر به وجودش روشن گردید. او سومین پسر و آخرین فرزند خانواده بود و از همین رو، مورد لطف و محبت همگان قرار می‌گرفت. پدر و مادر که دل‌هایشان آکنده از عشق بود، نامش را «محمود» نهادند؛ نامی که بعدها در دفتر شهدای جاویدان ثبت شد و افتخاری شد برای خانواده و روستا.

محمود از همان کودکی، چهره‌ای بشاش و لبان خندانی داشت که هر کسی را به خود جذب می‌کرد. در میان جمع، همیشه مهر و محبت را پخش می‌کرد و فضای خانه را با لبخندهایش گرم و صمیمی می‌نمود.

تحصیل در مدرسه و چهره‌ی محبوب در میان دوستان

دوران دبستان را در مدرسه‌ی ابتدایی آیت‌الله رودباری رودبست با موفقیت به پایان رسانید و دوره‌ی راهنمایی را در مدرسه‌ی امام حسین (ع) سادات محله گذراند. محمود خوش‌قدوقیافه بود و برخوردش عاطفی و دوست‌ داشتنی. در میان دوستانش، از محبوبیت خاصی برخوردار بود و آنچه او را از دیگران متمایز می‌کرد، چهره‌ی بشاش و لبان خندانش بود که هیچ‌گاه غم را در آن راه نمی‌داد.

همراه با دیگر جوانان محل، در مراسمات مذهبی شرکت می‌کرد و از همان نوجوانی، عشق به اهل بیت (ع) را در دل پرورانده بود. در محله، به فردی خوش‌اخلاق و مردمی معروف بود و همه از بودن در کنارش لذت می‌بردند.