وصیت نامه شهید رحمان صفری

1- صدام! اگرچه زیر بالت را گرفته اند، ولی کوچکتر از آنی که در برابر ما قد علم کنی.
2- پدر و مادر داغدارم! من هم به نوبه‌ی خود، از آقا و سرورم حسین بن علی (ع) درس مبارزه و جهاد و شهادت آموختم. زندگی نکبت بار است و نباید منتظر باشیم تا مرگ ما را فرا گیرد بلکه ما باید به سراغ مرگ برویم. مگر انسان یک دفعه بیشتر می میرد؟ پس چه بهتر که آن یک دفعه در راه خدا باشد و امیدوارم خدا ما را جزو مبارزان راه خود قرار دهد.
3- ای برادر و خواهران عزیزم! سفارش من به شما اینست که نکند دست از امام و پیروی از خط امام بکشید و از اسلام عزیز کناره گیری کنید و امام را تنها بگذارید.
4- ای فرزندان محبوب من! ای حافظان پرچم خون شهیدان! در همه جا، حتی در سنگر مدرسه هم الگو برای دیگران باشید. راه و هدفم را دنبال کنید و گوش به فرمان امام امت باشید و با مشت گره کرده، بر دهان دشمنان و منافقان بکوبید.
5- تو ای همسر گرامی! آنان که رفتند کاری حسینی کردند و آنان که ماندند باید کاری زینبی کنند. پس شما ای زینب عصر خمینی! پیام خون مرا به گوش مستضعفین دنیا برسانید و بگویید که شوهرم خونش را در راه آزادی شما از قید استکبار جهان ریخت. ای ملت مسلمان! مدیون خون شوهرم و دیگر شهیدان اسلامید که اگر بخواهید در برابر کفر ستمکاران سهل انگاری کنید. فردای قیامت باید جوابگو باشد.