خاطره‌ی شگفت‌انگیز از عملیات رمضان؛ دو روز سرگردانی و نجات با کبوتران

یکی از شنیدنی‌ترین خاطرات از شهید علی ابراهیمی، مربوط به عملیات رمضان در قسمت شمال غربی خرمشهر است. ایشان می‌فرمایند:

«در عملیات رمضان، در قسمت شمال غربی خرمشهر، در یک حسینیه حضور داشتیم و ضربات سنگین و خسارات نظامی زیادی به لشکر متجاوز عراق وارد کردیم. سپس به خط مقدم برگشتیم. بنده به اتفاق چند رزمنده دیگر از لشکر ۲۵ کربلا، راه خود را گم کردیم و در منطقه‌ی جنگی سرگردان شدیم. در این میان، هیچ‌گونه گلوله‌ای رد و بدل نمی‌شد و ما مدت ۲ روز و ۲ شب به چپ و راست می‌رفتیم و به جایی نمی‌رسیدیم. هوا هم بسیار گرم بود و گرسنگی و تشنگی بر ما مسلط شده بود. نماز را با تیمم و در حال حرکت می‌خواندیم.

همگی در یک سنگر تانک نشسته بودیم و به یکی از بسیجیان گفتند که یک ظرف ۲۰ لیتری آب، در چند متر جلوتر است. ولی هیچ‌یک از ما رمق نداشتیم که به آن آب برسیم. در نهایت، یک رزمنده اقدام به آوردن آب نمود، ولی در بازوهای ما آن‌قدر توان نبود که بتوانیم آب را بنوشیم. به هر صورت ممکن، آن آب را خوردیم.

در این گیرودار، یک جیپ نظامی عراقی با چند سرنشین به نزدیکی ما آمد و ما اقدام به تیراندازی کردیم. معلوم نبود که کجا را هدف گرفتیم و ماشین عراقی خیلی راحت جلوی چشم ما دور زد و برگشت! ما به همدیگر نگاه می‌کردیم و می‌خندیدیم.»

«در روز دوم بود که دو پرنده، به نظر ما کبوتر، بالای سر ما چند دور زدند و به سمتی حرکت کردند. یکی از رزمنده‌ها صدا زد: "برادران! این دو کبوتر، سفیر نجات ما هستند! ما باید مسیر حرکت آن‌ها را بگیریم تا نجات پیدا کنیم." نهایتاً همگی با نظر این رزمنده موافقت کردیم و به دنبال کبوتران راه افتادیم. بعد از مدتی، در جلوی خاکریزی، چند نفر مسلح را دیدیم. با تمام وجود صدا زدیم که "ما ایرانی هستیم! به طرف ما تیراندازی نکنید!" نیروهای رزمنده در خط متوجه ما شدند و به استقبال ما آمدند و از این طریق نجات یافتیم.»

این خاطره، نشان از الطاف پنهان الهی و عنایت اهل بیت (ع) به این رزمندگانِ عاشق دارد. کبوترانی که با حرکت خود، راه نجات را به آنها نشان دادند.