دلسوز پدر و مادر بود و در هر کاری به آنها کمک می کرد. به همسرش نیز بسیار علاقه مند بود و احترام وی را که از تبار سادات بود بسیار به جای می آورد.

منطقه اروند کنار که گاهی با ورود غواص عراقی خطر آفرین بود و در سنگر سوله‌ مانند در کنار نهر آب که وصل به رود اروند بود نگهبانی می‌داد. چندروز قبل از شهادتش برای خانواده نامه می‌نویسد و از حال خوب و سلامتی خودش خبر می‌دهد. حدود پانصدمتر جلوتر به طرف دشمن داخل چولان(گاله)سنگرکمین بود که شبها نیرو‌هادرآن مستقر بودند و پاسپخش در رفت و‌آمد بود .حبیب قصه ما برای امنیت نیروها در‌سنگر نگهبانی پست می‌داد‌ که‌ در یک‌ حادثه‌ تیراندازی ابتدا مجروح می شود وبعد از انتقال به بیمارستان و جراحی در اتاق عمل، معالجه افاقه نکرده و‌ به‌ فوز شهادت نائل گردید.